Viðurkenning og fullnustu á rússneskum glötunardómi

Viðurkenning og fullnustu erlendra dóma útskýrð

Í mörgum innlendum og alþjóðlegum viðskiptasamningum hafa þeir oft tilhneigingu til að skipuleggja gerðardóma til að leysa viðskiptadeilur. Þetta þýðir að málinu verður vísað til gerðarmanns í stað landsdóms. Til þess að framkvæmd gerðardóms sé lokið þarf dómari í framkvæmdalandi að leggja fram exequatur. Fullnusturéttur felur í sér viðurkenningu gerðardóms og jafnt og löglegum dómi er hægt að framfylgja honum eða fullnægja honum.

Reglur um viðurkenningu og fullnustu erlends dóms eru settar í New York-samninginn. Samþykkt þessi var samþykkt á diplómatískri ráðstefnu Sameinuðu þjóðanna 10. júní 1958 í New York. Samningur þessi var fyrst og fremst gerður til að setja reglur um og auðvelda málsmeðferð við viðurkenningu og fullnustu erlendra réttardóma milli samningsríkja.

Sem stendur eru 159 ríkisaðilar á New York-þinginu

Þegar kemur að viðurkenningu og fullnustu á grundvelli 1. grein V (XNUMX) New York-samningsins er dómara heimilt að hafa matsvald í undantekningartilvikum. Dómara er í meginatriðum óheimilt að kanna eða leggja mat á efni lögfræðilegs dóms í málum um viðurkenningu og fullnustu. Hins vegar eru undantekningar í tengslum við alvarlegar vísbendingar um mikilvæga ágalla á réttarákvörðuninni þannig að það getur ekki talist sanngjörn málsmeðferð.

Önnur undantekning frá þessari reglu á við ef nægilega líklegt er að ef um réttláta málsmeðferð væri að ræða hefði það einnig leitt til eyðileggingar á dómi. Eftirfarandi mikilvæga mál Hæstaráðsins sýnir að hve miklu leyti hægt er að nota undantekninguna í daglegum störfum. Aðalspurningin er hvort gerðardómsúrskurður sem rússneskur dómstóll hefur fellt úr gildi geti enn staðist viðurkenningar- og fullnustuferlið í Hollandi.

Málið snýst um rússneskan lögaðila sem er alþjóðlegt starfandi stálframleiðandi að nafni OJSC Novolipetsky Metallurgichesky Kombinat (NLMK). Stálframleiðandinn er stærsti vinnuveitandinn í rússneska svæðinu Lipetsk. Meirihluti hlutafjár í félaginu er í eigu rússneska kaupsýslumannsins VS Lisin. Lisin er einnig eigandi umskipunarhafnanna í Sankti Pétursborg og Tuapse.

Lisin gegnir hárri stöðu hjá rússneska ríkisfyrirtækinu United Shipbuilding Corporation og á einnig hagsmuna að gæta í rússneska ríkisfyrirtækinu Freight One, sem er járnbrautarfyrirtæki. Á grundvelli kaupsamningsins, sem felur í sér gerðardómsmeðferð, hafa báðir aðilar samið um kaup og sölu á NLMK hlutabréfum Lisin til NLMK.

Eftir ágreining og greiðsludrátt á kaupverði fyrir hönd NLKM ákveður Lisin að bera málið undir alþjóðlegan gerðardóm í viðskiptum við verslunar- og iðnaðarráð Rússlands og krefst greiðslu á kaupverði hlutabréfanna, sem er skv. til hans, 14,7 milljarðar rúblur. NLMK segir í málsvörn sinni að Lisin hafi þegar fengið fyrirframgreiðslu sem þýðir að upphæð kaupverðsins hafi breyst í 5,9 milljarða rúblur.

Í mars 2011 var hafin sakamál gegn Lisin vegna gruns um svik sem hluti af hlutafjárviðskiptum við NLMK og einnig vegna gruns um að hafa villt gerðardómsins í málinu gegn NLMK. Kvartanirnar leiddu hins vegar ekki til saknota.

Gerðardómur, þar sem mál Lisin og NLMK hefur verið höfðað, dæmdi NLMK til að greiða eftirstöðvar kaupverðs upp á 8,9 rúblur og hafnaði upphaflegum kröfum beggja aðila. Kaupverðið er síðan reiknað út frá helmingi kaupverðs Lisin (22,1 milljarður rúblur) og reiknaðs verðmæti NLMK (1,4 milljarðar rúblur). Hvað varðar fyrirframgreiðsluna dæmdi dómstóllinn NLMK til að greiða 8,9 milljarða rúblur.

Áfrýjun á úrskurði gerðardóms er ekki möguleg og krafðist NLMK, byggt á fyrri grunsemdum um svik framið af Lisin, fyrir eyðileggingu gerðardómsins af gerðardómi Moskvuborgar. Þeirri kröfu hefur verið framselt og úrskurði gerðardóms skal eyða.

Lisin mun ekki standa fyrir því og vill sækjast eftir varðveisluúrskurði á hlutum NLMK í eigin fé NLMK international BV í Amsterdam. Eyðilegging þessa dóms hefur gert það ómögulegt að sækjast eftir varðveisluúrskurði í Rússlandi. Því óskar Lisin um viðurkenningu og fullnustu gerðardóms. Beiðni hans hefur verið hafnað.

Á grundvelli New York-samþykktarinnar er algengt að lögbært yfirvald þess lands þar sem dómskerfi gerðardómsins byggist á (í þessu tilviki rússnesku almennu dómstólarnir) taki ákvörðun innan lands. lög, um eyðingu gerðardómsúrskurða. Í grundvallaratriðum er fullnustudómstóll óheimilt að meta þessar gerðardómsúrskurðir. Dómstóll í bráðabirgðamálum telur að ekki sé hægt að fullnægja úrskurði gerðardóms þar sem hann er ekki lengur fyrir hendi.

Lisin áfrýjaði þessum dómi á þingi Amsterdam Áfrýjunardómstóll. Dómstóllinn telur að í grundvallaratriðum verði gerðardómsúrskurður ekki tekinn til greina við viðurkenningu og fullnustu nema um undantekningartilvik sé að ræða. Það er undantekningartilvik ef sterkar vísbendingar eru um að í dómi rússneskra dómstóla skorti grundvallarágalla, þannig að það gæti ekki talist sanngjörn réttarhöld. The Amsterdam Áfrýjunardómstóll lítur ekki á þetta tiltekna mál sem undantekningu.

Lisin höfðaði áfrýjun vegna dóms þessa. Samkvæmt Lisin dómsstóllinn ekki að meta það mat sem dómstóllinn veitti á grundvelli e-liðar 1. mgr. V. gr. Sem kannar hvort dómur í erlendri eyðileggingu geti hnekkt málsmeðferð við fullnustu gerðardóms í Hollandi. Hægræðið bar saman ekta enska og franska útgáfu af texta samningsins. Báðar útgáfur virðast innihalda aðra túlkun varðandi það matsvald sem dómstóllinn veitir. Enska útgáfan af grein V (1) (e) segir eftirfarandi:

1. Heimilt er að synja um viðurkenningu og fullnustu viðurkenningarinnar, að beiðni þess aðila sem það er beitt til, einungis ef sá aðili veitir lögbæru yfirvaldi þar sem leitað er eftir viðurkenningunni og fullnustu, sönnun þess að:

(...)

1. e) Úrskurðurinn hefur ekki enn orðið bindandi fyrir aðila, eða hefur verið vikið til hliðar eða frestað af lögbæru yfirvaldi þess lands þar sem eða samkvæmt lög þar af voru þessi verðlaun veitt."

Í frönsku útgáfunni af grein V (1) (e) segir eftirfarandi:

„1. La reconnaissance et l'exécution de la setning ne seront neitar, sur requête de la partie contre laquelle elle est invoquée, que si cette partie fournit à l'autorité compétente du pays où la reconnaissance et l'exécution sont demandées la preuve:

(...)

1. e) Que la setning n'est pas encore devenue obligatoire pour les aðila ou a été annulée ou suspendue par une autorité compétente du pays dans lequel, ou d'après la loi duquel, la setning a été rendue. “

Vöndunarvald ensku útgáfunnar ('má hafna') virðist víðtækara en franska útgáfan ('ne seront refusées que si'). Æðsta ráðið fann margar mismunandi túlkanir í öðrum heimildum um rétta beitingu samningsins.

Æðsta ráðið reynir að skýra mismunandi túlkanir með því að bæta við eigin túlkunum. Þetta þýðir að einungis er heimilt að beita ákvörðunarvaldinu þegar tilefni er til synjunar samkvæmt samningnum. Í þessu tilfelli snérist það um synjunargrund sem vísaði til „eyðingar gerðardómsverðlauna“. Það er undir Lisin komið að sanna út frá staðreyndum og kringumstæðum að grundvöllur synjunar er ástæðulaus.

Yfirráðið deilir að fullu skoðun áfrýjunardómstólsins. Aðeins sérstakt mál getur verið að mati Hæstaréttar þegar eyðing gerðardómsins er byggð á forsendum sem samræmast ekki synjunarástæðum greinarinnar V (1). Þrátt fyrir að hollenskum dómstóli sé veitt heimild til viðurkenningar og fullnustu, þá sækir hann samt ekki um eyðingardóm í þessu tiltekna máli. Andmæli Lisin hafa enga möguleika á að ná árangri.

Þessi dómur æðsta ráðsins veitir skýra túlkun á því hvernig túlka ber 1. mgr. V. gr. New York-samningsins ef um er að ræða vald sem dómstóllinn veitir við viðurkenningu og fullnustu úrskurðar um tortímingu. Þetta þýðir, í stuttu máli, að aðeins í einstökum tilvikum er hægt að hnekkja dómi.